Mieszkańcy powiatu lęborskiego upamiętnili rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego. Od wyzwoleńczego zrywu warszawiaków minęło 76 lat. W rocznicowych uroczystościach uczestniczyli przedstawiciele powiatu, miasta, mieszkańcy, ale przede wszystkim uczestnicy powstańczych działań, bezpośredni świadkowie wydarzeń sprzed lat.

Pułkownik Janusz Kowalski, wówczas 20-latek, walczył na Czerniakowie. Powstańcza walka zakończyła się dla niego w ósmym dniu Powstania, kiedy ranny w obie nogi trafił do szpitala. By uniknąć niewoli, pomimo ran, ratował się przepłynięciem wpław Wisły. W celebrowaniu rocznicy w Lęborku towarzyszył mu kombatant, por. Stefan Dulko.

Powstanie Warszawskie było największą akcją zbrojną podziemia w okupowanej przez Niemców Europie. 1 sierpnia 1944 r. do walki stanęło prawie 50 tys. powstańców. Planowane na kilka dni powstanie, dni trwało ponad dwa miesiące. W czasie walk w Warszawie zginęło ok. 18 tys. powstańców, a 25 tys. zostało rannych. Straty wśród ludności cywilnej były ogromne i wyniosły blisko 180 tys. zabitych. Pozostałych przy życiu mieszkańców Warszawy, ok. 500 tys., wypędzono ze zniszczonego miasta, które po stłumieniu powstania, hitlerowcy niemal całkowicie zburzyli.

Rocznicowe obchody w Lęborku w tym roku przybrały nieco skromniejszą oprawę w porównaniu do lat minionych. Powodem były ograniczenia wynikające z ciągle aktualnego zagrożenia epidemiologicznego COVID-19. Niemniej, tradycyjnie, punktualnie o 17.00 – w rocznicę „Godziny W” zawyły syreny, a następnie zapadła minuta ciszy, upamiętniając tę jedną z najważniejszych dla Polaków rocznic. W uroczystościach wzięli udział przedstawiciele władz powiatu z Alicją Zajączkowską, Starostą Lęborskim i miasta z Burmistrzem Witoldem Namyślakiem. Asystę honorową przy symbolicznej tablicy Polski Walczącej wystawili harcerze z Hufca Lębork  i strażacy z Ochotniczej Straży Pożarnej w Lęborku. Wspomnieniom czasu wojennej pożogi i heroicznego powstańczego zrywu, towarzyszyły patriotyczne pieśni, niegdyś podnoszące powstańców na duchu.