Samorządowcy, przedstawiciele wojska, organizacji wojskowych i kombatanci złożyli w czwartek (15.08) kwiaty pod Obeliskiem Niepodległości na Skwerze Orła Białego.

To 32 obchody święta w terminie wprowadzonym ustawą Sejmu RP z 30 lipca 1992 r., upamiętniającą zwycięską Bitwę Warszawską z 1920 r. w wojnie polsko-bolszewickiej. Wcześniej, w czasach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, święto obchodzone było 12 października, w rocznicę bitwy pod Lenino w 1943 r. stoczonej z hitlerowcami przez sformowaną na terenie ZSRR w Sielcach nad Oką 1. Polską Dywizję Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. Obchody święta w dniu 15 sierpnia to powrót do przedwojennej tradycji Święta Wojska Polskiego ustanowionego pierwotnie w 1923 r.

W 104. rocznicę Cudu nad Wisłą pod Obeliskiem Niepodległości wiązanki kwiatów złożyli: delegacja 1. Lęborskiego Batalionu Zmechanizowanego im. gen. Jerzego Jastrzębskiego, Starosta Lęborski Tomasz Litwin wspólnie z Burmistrzem Miasta Lęborka Jarosławem Litwinem i zastępcą burmistrza Krzysztofem Królem. Kolejna delegacja składała się reprezentantów Rady Miejskiej Lęborka: jej przewodniczącego – Radosława Zimnowody, wiceprzewodniczącej Haliny Łukian i radnego Marka Wątroby. Nie zabrakło kombatantów. Obecni byli: por. Stefan Stosik i por. Stefan Dulko w towarzystwie radnego miejskiego Patryka Biangi. W dalszej części hołd wszystkim żołnierzom walczącym i broniącym Ojczyzny i pokoju na świecie złożyli przedstawiciele organizacji skupiających byłych żołnierzy Niebieskich Beretów. Obecny był również wiceprzewodniczący Rady Powiatu Lęborskiego Marcin Brodalski, który złożył wiązankę w imieniu posła Parlamentu Europejskiego Piotra Müllera.

Wartę honorową przy obelisku wystawił 1. Lęborski Batalion Zmechanizowany.

Uniwersalne przesłanie Bitwy Warszawskiej to konieczność przeciwstawiania się dyktaturom i skuteczność poświęceń w obronie wolności. To właśnie w Bitwie Warszawskiej Wojsko Polskie swoją determinacją i konsekwencją, dzięki talentowi naczelnego dowództwa, uratowało Europę przed wznowieniem wojennej pożogi i zahamowało sowietyzację narodów Europy drogą zbrojnego szerzenia światowej „rewolucji proletariackiej”.