19.10.25 w Lęborku odbyły się uroczystości upamiętniające żołnierzy-górników – młodych mężczyzn, którzy w latach 1949–1959, z powodów politycznych, trafiali do przymusowej pracy w kopalniach węgla kamiennego, rud uranu i kamieniołomach. To jedno z najbardziej dramatycznych i wciąż zbyt mało znanych doświadczeń powojennej Polski.

Obchody rozpoczęły się uroczystą mszą świętą w intencji żołnierzy-górników, którą odprawił proboszcz Parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Lęborku – ks. Marek Bogusz. W nabożeństwie wzięli udział przedstawiciele władz państwowych i samorządowych, w tym Poseł na Sejm RP Michał Kowalski, Wicestarosta Lęborski Adrian Wenta, Radni Powiatowi Krzysztof Wetta oraz Piotr Pobłocki, Zastępca Burmistrza Lęborka Krzysztof Król. Obecni byli również przedstawiciele służb mundurowych, członkowie rodzin represjonowanych oraz mieszkańcy miasta.

Po mszy uczestnicy udali się pod tablicę pamiątkową, gdzie złożono wiązanki kwiatów. Tablica głosi: „W hołdzie represjonowanym politycznie żołnierzom-górnikom, którzy przymusowo pracowali i ginęli w kopalniach węgla kamiennego, rud uranu i w kamieniołomach w latach 1949–1959”.

Żołnierze-górnicy to jedna z najbardziej poszkodowanych grup powojennej Polski. Ponad tysiąc z nich zginęło podczas katorżniczej pracy, a tysiące innych doznało trwałego uszczerbku na zdrowiu. Szczególnie tragiczny los spotkał tych, którzy trafili do kopalń uranu – wielu zmarło przedwcześnie, niedługo po zakończeniu służby.

Dzisiejsze obchody niosą ze sobą nie tylko wspomnienie o cierpieniu, ale również ważne przesłanie, wyryte w kamieniu:

„Módlmy się, by ten dramat nie powtórzył się”.